Leszek Żegalski

Od lat 80 aż do dzisiaj tworzy na plandekach, natomiast jeśli chodzi o treść jego twórczości, dużą jej część stanowią kobiety. Autor zgłębia stare techniki, eksperymentuje, inspiruje się dawnymi mistrzami malarstwa. Jego freski zdobią pałace arystokratów i przemysłowców we Włoszech, Francji i Hiszpanii.

Leszek Żegalski urodził się w 1956 roku. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Razem z Januszem Szpytem i Piotrem Naliwajko założyli nieformalną grupę artystyczną Tercet Nadęty Czyli Całkiem Nowi Dzicy Normalni Dadaiści (1983 – 1989). Członek Związku Malarzy Realistów Künstlersonderbund in Deutschland – Realismus der Gegenwart oraz Grupy Apelles. Obrazy w zbiorach znanych kolekcjonerów niemieckich i szwajcarskich. Malował dla holenderskiej królowej Beatrix. Laureat m.in. Grand Prix Ogólnopolskiej Wystawy Młodej Plastyki Arsenał ’88. Uprawia malarstwo sztalugowe, plafonowe oraz fresk.

Wybrane prace

„On jest facetem, który nas budzi z narkozy, po przepitej nocy, ze słodkiego snu; z romantycznej i świętej samoniewiedzy, z narodowej megalomanii, z zakłamywanej historii i jeszcze bardziej zakłamywanego – dzisiaj. On jest Budzącym ze Złudzeń Diagnostą, tyle że robi to bez ceregieli, a nawet po chamsku, czasem »wali w mordę« – właśnie po to, aby budząc, uświadamiać budzonemu, kim jest, gdzie i w jakiej sytuacji się znajduje, czego my, Boże Miłosierny, tak bardzo nie znosimy, gdyż wolimy ponad wszystko przeżywać wciąż swoją urojoną i zmistyfikowaną wspaniałość”.

Jerzy Duda-Gracz

Szukasz dzieł do swojej kolekcji?

Napisz do nas. Przygotujemy dla Ciebie propozycję, odpowiemy na wszystkie przytania.